yağmuru kayıp zaman ya da neredeyim

söz dilenmeyi bana mahrem eden dilim

söyle

şimdi ben neyim.

yada yazsam ya da yerine

yağmur taşını anlatır gibi mi olurum.

bir ahlakçı değilim ben

neye inanırım da

ıslatır içimi gök. onu söyle!

şimdi neyim ben

gerçekliğinden şüphe duyulan soyut bir hırs!

suya atılan taşın dibe vurduğu.

biriken ve dağılan

düstursuz bir çığ:

daldaki dikeni soymaktan yürüyen.

inandırmam kimseyi

yerlerin ve göklerin

ve bütün zamanların

ve inanılacak bütün sefilliklerin

dili yok.

kör olurum varsa…

gözlerime sürme çekti baktığım yerlere sınır olsun için. gök.

bunu unuturum.

unutur gibi yaparım bakmayı da.

ama ben

inanın

manolyalardan

nilüferlerden

ve erguvanlar

biri birine karışan bütün zamanlardan

ve kendimden

geçtim!

terledim ve yoruldum.

yüzümde gezindim bir sandal gibi. gölün yüzünü çizen.

bir söz aradım ki

dil kanasın için elden vaz geçtim!

“kürekleri çekmenin” en şehvetli zamanıydı. inanın.

bütün çiçek adlarından ve kokulardan

geçtim: inanmayan ben. hiçbir güzelliğe.

dilimdeki kızgın boşluk’suya bak:

şimdi nasılım?

değişime zorlanan bir eskici gibi geçtim kendimden

kendimi kendimle takas edebildim. başka değil.

söyle: şimdi nasılım?

suya bak. bir çöl biriktikçe birikti.

vahalar kendini gerçek sandı. ben

dikeni soğuttum tenimde

derimdeki sıyrıklardan bildim: niyetim hayra yoruldu.

oysa kötü bir irindim.

kum fırtınaları için bir üfledim ki hırsımdan

kanayan ney için ağladım günlerce

derimi sıyırıp çıkamadım içimden!

inandırmalı mıyım bunu söze’

bir soysuzum işte:

döne döne kanattım içimi

yarayı dişledim kanırta kanırta

bir söz aradım kan içinde. kan için yazılmamış.

iyi biriymişim gibi yaptım:

kuş besledim örneğin. ölü kuşlar.

uçmak için göğe bırakılmış nefes

gibi olan kuşlar.

ki inandırmam artık bunu söze:

gidip vurmuş

kendini

bir güvercin sanmış. inanın./

söyle artık benim ser sefil aklım.

bir ahlakçı değilim ben.

bütün çıplak şairlerle seviştim. hadi şiire soyun.

ilkin dilimi sömür. zamanı soy üzerimden.

bütün ölülerden nefret et.

çiçek adlarını unut: bir irin gibi fışkırdığında derimden.

ah benim sefil aklım

bir de söyle

ben neredeyim!


/ela dincer


Toplam Okunma: 467 | Bugün Okunma: 2

1 Comment(s)

  1. Yorum tarafından aram on 26 Kasım 2008 15:18

    mükemmel..

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Yorum yapın

  • Ara

  • Dış Bağlantılar