bütün çayırlarda, kırların ağaç dalları ile örtülmüş yeşilliğinde kulaklara ulaşıp kör kalpleri görür kılan, soğumuş bilekleri kıvıran, uyuşmuş adımları alelacele koşturan ve müziğinin o sırra ermez tınısı ile canlı cansız ne varsa yaşar kılan panın flütü duyuldu tüm seslere inat. diyordu ki pan: korkmayın benden eyy güzel yüzler…tüysüz bedenler…korkularınız ırmaklar buyu yol olsun heraklesin kerberosuna ve dinleyin flütün çayırları titreten okşayışlarını…bundandır buralarda rüzgar hep sessiz sedasız bir eda ile salınır saza dönüşen güzelim syrinks’in kollarında…ve bilin ki balmumu ile güzelliğini kutsadığım syrinks’imin duasıdır işittiğiniz flütümün sesi…kulak verin ona ve bakire bir yürekle yalvaran sevdiğimin sesi ile doldurun kirlenmiş bedenlerinizi…ve ey savaşçılar marathonda işitin sevdiğimin sesini…ki o vakit korkudan titreyecek ve yenileceksiniz, syriksimin sesi size cesaret değil korku verecek…heeey güzel yüzler, tüysüz bedenler dolayın ellerinizi dünyanın ellerine ve kulaklarınız işitsin bu çığlığı yeryüzü sarsılsın balmumu ile kutsadığım sevdiğimin sesi ile…