bir ateş ola sır olmaya dil’im
yok oluş masalı bu inanmaya göz’üm
yalanlamaya beni: ey söylememişliğim!
l.
bir sırrım var: söylemeye dil’im
görmeye gözüm bi’bildiğim var:
yalanlamaya beni ateş: yanmışlığım var
ll.
bi’dokun da yan. ne olur: yan!
‘ben’ diye bildim seni. ben’i yalandır diye bildim
bu yüzden mi eksik bir yan’ım.
ah o bakışın da eksik ki bilir içini göz’üm
bir susmaların var dokununca kül’üm.
tamamla gövdemi n’olur
neye inandınsa sil tozunu üstümden:
gel demeden önceyim.
yanmaktan başka yol mu var. kayboluş diyarı bu
kül ol. susayım artık bilinsin haddim!
geç yolumdan ateş kere. ‘ben’ kere unut kendini
kimse kül değil can’dan geçmemiş ise…
lll.
bi’dokun da
darmadağın ol.
parçalarımla ört ben’i üstüne
yokoluş divanı bu
köz’ün koza örüşü
kül’olmadan hemen önce
ben’in sen’e dönüşmesi bu
ey söylememişliğim!
/ela dincer
21.03.2009
One Response
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.
pişti şiir ve karıştı şehrin aşına…
kelamına sağlık olsun…