psikanaliz
biz varsak aşk yok.
aşk varsa biz yokuz.
çünkü ölüme benzer her şey biraz:
rağmen
üstümden çıkarıp attımdı
yapışkan giysileri.
“siz dans ediyordunuz”
unutmak kışkırtıcıydı.
belki de:
düşünüyordunuz çınar ağacını
tohumu isteklendiren bir akıştınız belki.
bitti. dedim.
yüzünüzde tanıdık bir gövde.
ben titriyordum.
anımsamaya yetmeyen sözler
korku doğuran dokunuş
titriyordum
ve unutuyordum
bütün uçurumlarınızı.
gibi
ben
yaşıyor gibi yapabiliyordum.
siz çıktınız birden
ölmek gibi.
nasıl zamansız!
yüzünüzde bilmediğim o hüzün
hangi yöne dönsem bıçak sırtı renginiz
ortasına saplandığım o sonsuzluk
nasıl kışkırtıcı.
dilinizde bir damla zehir: hadi ölelim!
nasıl çekici.
üstelik sabahlardan da çıplak bir sabah.
şimdi
hangi dilde yazıldı menziliniz:
şiirden ötede ne var?
buradayım.
dilinizde engerek soyundan bir damla zehir:
aralayıp çıkıyorum kapınızdan.
havada yakaladığınız koku
birilerini özlüyorum
kendimi unutur gibiyim.
gözlerinizde tutuşan imge
külü ile başlatıyor geceyi ve bitiriyor: mezar kokuyor her yer.
siz hangi gece kadar yakınsınız bu gece: anımsayın.
arayıp bulamadığı putları var tanrının
kendini inkar ediyor bu yüzden: dinleyin.
ay en şehvetli çağında.
ama siz:
su yosunu olmalısınız engerek soyundan.
salınımından tanıdığım…
itiraf
içinizi gördüm ben!
telaş etmeyin
içiniz diyorum. sizden de öte yani.
“boğucu” giysilerden arınmıştınız.
“maddenin hissetmesi” gibi bir aldanışa teslimdi: ruh!
kendine özgü bir gerçeklikten arınma telaşındaydı zaman.
.
anımsıyor musunuz: gece miydi? neydi?
kimin öldüğünü unutmuş muyduk. neydik?
.
ölüm
zaman zaman
ölmek anlamına mı geliyordu. neydi.
korkudan dilimi ısırdığımdı belki: anlayın.
yüzümde kırışan “acıyor” duygusu: engerek soylu.
gece
bitti. dedim.
öğle bir geçtiniz ki içimden!
anlamadınız. zehriniz ihanetimdi hiçliğinize!
çünkü
biz varsak “her şey kötü bi şaka”
Toplam Okunma: 495 | Bugün Okunma: 2
3 Yorum
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Yorum yapın



… güzel bir şiir okudum… tarz olarak da yabancılık çekmedim. altında isim yazmıyor ama size ait olduğunu düşündüm… tebriklerimle…
“güzel” okuyanın gördüğüdür. yazanın anlattığından daha çok. tebriği hak eden de hep okuyandır : )
ismimi yazmıyorum evet. ancak bu sayfalarda yazdıklarım dışında başka şairlerin şiirlerine yer vermiyorum. dedim ya burası bir ayna: bana ben olanı gösterme derdi ile kırılan…
kırıldık desene…