biz varsak aşk yok. aşk varsa biz yokuz. çünkü ölüme benzer her şey biraz: rağmen üstümden çıkarıp attımdı yapışkan giysileri. “siz dans ediyordunuz” unutmak kışkırtıcıydı. belki de: düşünüyordunuz çınar ağacını tohumu isteklendiren bir akıştınız belki. bitti. dedim. yüzünüzde tanıdık bir gövde. ben titriyordum. anımsamaya yetmeyen sözler korku doğuran dokunuş titriyordum ve unutuyordum bütün uçurumlarınızı. gibi ben yaşıyor gibi yapabiliyordum. siz çıktınız birden ölmek gibi. nasıl zamansız! yüzünüzde bilmediğim o hüzün hangi yöne dönsem bıçak sırtı renginiz ortasına saplandığım o sonsuzluk nasıl kışkırtıcı. dilinizde bir damla zehir: hadi ölelim! nasıl çekici. üstelik sabahlardan da çıplak bir sabah. şimdi hangi dilde yazıldı menziliniz: şiirden ötede ne var? buradayım. dilinizde engerek soyundan bir damla zehir: aralayıp çıkıyorum kapınızdan. havada yakaladığınız koku birilerini özlüyorum kendimi unutur gibiyim. gözlerinizde tutuşan imge külü ile başlatıyor geceyi ve bitiriyor: mezar kokuyor her yer. siz hangi gece kadar yakınsınız bu gece: anımsayın. arayıp bulamadığı putları var tanrının kendini inkar ediyor bu yüzden: dinleyin. ay en şehvetli çağında. ama siz: su yosunu olmalısınız engerek soyundan. salınımından tanıdığım… itiraf içinizi gördüm ben! telaş etmeyin içiniz diyorum. sizden de öte yani. “boğucu” giysilerden arınmıştınız. “maddenin hissetmesi” gibi bir aldanışa teslimdi: ruh! kendine özgü bir gerçeklikten arınma telaşındaydı zaman. . anımsıyor musunuz: gece miydi? neydi? kimin öldüğünü unutmuş muyduk. neydik? . ölüm zaman zaman ölmek anlamına mı geliyordu. neydi. korkudan dilimi ısırdığımdı belki: anlayın. yüzümde kırışan “acıyor” duygusu: engerek soylu. gece bitti. dedim. öğle bir geçtiniz ki içimden! anlamadınız. zehriniz ihanetimdi hiçliğinize! çünkü biz varsak “her şey kötü bi şaka” e.d.
3 Responses
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.
… güzel bir şiir okudum… tarz olarak da yabancılık çekmedim. altında isim yazmıyor ama size ait olduğunu düşündüm… tebriklerimle…
“güzel” okuyanın gördüğüdür. yazanın anlattığından daha çok. tebriği hak eden de hep okuyandır : )
ismimi yazmıyorum evet. ancak bu sayfalarda yazdıklarım dışında başka şairlerin şiirlerine yer vermiyorum. dedim ya burası bir ayna: bana ben olanı gösterme derdi ile kırılan…
kırıldık desene…