namlu
bütün geleneği red ediyorum.
ben: devinimin esrarlı evreni
bütün başlangıçları ve bitişleri red ediyorum.
günü ve geceyi
rüzgarı red ediyorum. uçurtmaları.
çiçek kokularını.
akasya sarısında o çelişki benim
ırmağın gücünü anlatan çakıl taşı
güneşin cesaretini sınamayı aklına koyan buzdan evren /im:
bütün kabulleri red ediyorum
demirin pas tutan yalnızlığını.
/ölümden değil ölmekten tiksiniyorum.
gece. mumların vakti değil şimdi.
ay ışığı vakti bile değil.
dışarıda korkulu bir kalabalık: toz bulutu geçiyor aralarından.
çiçek koklar gibi yapıyorlar
onlara benzeyemem
ne isem: oyum. yalnız /ca.
omzuma dokunuyor cehennem meleği. bak.
sarsılarak dönüyor yüzüm sana.
ben: sezginin ve anlamanın gücü.
büyük inançların küçük sabrı
sana dönüyorum sarsılarak
dünyadan değil dünyanın dönmesinden utanıyorum.
red ediyorum bütün kabulleri.
sana sığınıyorum: namlunun ucunda gibi /yim.
gece. mumların vakti değil. dedi /m:
dokunabiliyorsan bileğimden yakaladığın
düşüncesine: ‘bir’ olmanın.
bütünümü oluşturan küçük zerre!
/
dudağın upuzun sahil
yosun kokuyor ağzım git gide
sesim sabrı sınamaya yetmiyor artık.
var oluştan değil var olmaktan ürküyorum.
uçurtmaları sevmiyorum.
ne söylersen ona inanırım.
özgür bırakıyorum ağzını /da.
(ela dincer)
Toplam Okunma: 268 | Bugün Okunma: 2
Yorum yapılmamış
Henüz yorum yapılmamış.
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Yorum yapın
