“zamanla dayanağımı kopardığımda
varoluşa aykırıydım” (kaan ince)
(ey söz şimdi: ka n’a)
dil söylemez
ey
bir şiir sonrası
kendini
(h)aykırı kılan!
:
ayetin başladığı yerde
susuyorsam
ve susuyorsam ka n yasasıdır ayet diye
ve bir tanrı ezberini bozuyorsa durduk yere
ve tapacak hiçbir şeye inanmıyorken o tanrı
düşümde bir söz yaratıyorsam: “var” olmayı ister gibi
ve dilim: ağzım içinde
ağzım gözündeki “diş izinde” dönüp duruyorsa
ve dönüp duruyorsa dünya: bir iş var bu işte!
bi’ölmek tutturuyorsam
fakat hala akışkansam
yani
akışkansan hala: bir düş var bu işte.
işte yaşamak
işte söz
işte ölüm
arada kanıyorsam söylemeyen o “dil” gibi.
arada kalıyorsam:
hani arada sırada gibiyse nefesim.
durduk yere ıslığım terliyorsa ağzımda
ağzım soluksuzsa şiir sonrasıysa ağzım
yani ölmemiş gibi ayıpsam karşında soluksuz gibiysem üstelik
utanılacak bir iş var bunda.
ey ka n
bir şey var iç boşlukta:
benzemeyen
boşluk korkusuna!
/ela dincer
0 Responses
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.