“kafiyeye ve ölüme inanırım” (turgut uyar)

 

 

boğazıma dolanıyor şu delicenin dalları

kıskıvrak yakalıyor dilimi

yutkundukça hıçkırığa dönüşüyor

ve ucundan tutulası bir şey olmaktan çıkıyor

bu yaşamak

 

 

//kurumuş dallara benziyor bakışı

öpüşürken ağlayan bir kadının

son nefesinde kırılıyor//

 

 

yakın iklimleri

ve yaklaştıkça üşüten iklimleri düşünüyor

birdenbire nasıl oluyorsa düşünüyor işte ve üşüyor durup durup

o yaprak

 

 

(sahi masumluğunu red edip

kendini sermest bir ırmağa sunan o yaprağın

ödeyeceği bedeli (!)

soran bir tanrı var mı (?)

boğazıma dolanan dallar arasında

gösterin

tükürmeliyim suratına dünyanın)

 

 

 

/ela dincer

20.08.2007

 

Mayıs 15th, 2008
Categories: panik . Author: ela

Toplam Okunma: 824 | Bugün Okunma: 3

Yorum yapılmamış

Henüz yorum yapılmamış.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Yorum yapın

Name (gerekli)

Mail (will not be published) (gerekli)

Website