ışık duası

bırak

gözlerim bin yıllık olduğuna inansın

karanlığın.

mum sönene dek anlarız

sabah nasılsa zalim: belki de bin yıldır

nasıl bir gün istediğini yaz göğsüme

geçeceğim oradan.

tüller ve kurdelelerden arınmış halimle

uzandığım çimenden alıp gideceğim

bekaretini

isteğin!

gözlerim inansın varsın binlerce yıldır kör olduğuna

ben bilirim ve ben bin tavafla kutsarım adını:

her akşam bağları bozan sarhoş şarabın.

bin yalanla tülden bir gelinlik inşa eden aklı

söylerim: kabul-den arınmış ahvalimde.

solarım durmadan: bırak sussun izler

kaç çarşaf yeter anlatmaya ilk inkardan damlayan

kanı…/

mum erirken fark ettim:

ateş yoksa aydınlanmıyor ten

aydınlanmıyor ateş yoksa suyunu içtiğimiz gök

titreyen yalnızca ben değilim karşısında

ateşin.

ışık! ışık!

/ela dincer

temmuz 2009