gizli bahçe
alıştırma kendini cehennemi güzelliğine
toprağa karışan terin.
orası yerimiz değil. kovulacağız oradan da.
bak tanıdık iklimler yaklaştı
bir turaç ki kaç kez havalanabilirse tam şimdi
sonsuzluk diyelim buna. ve unutalım alışmayı.
ah insanın ürkek yanı.
kır o kadehin bulanık ayak izlerini
de
bu yol kaç bin yıldır uzamakta
böyle
ıssız
yürüyelim
işte mayıs diyelim.
ağaçlar bile erguvan.
hayatla ilk sözleşmemiz olsun bu
hızlanalım hadi.
koşalım.
yorgunluğumuza gerekçeler arayalım çimler üzerine düşerken
bir bir im iz den başka.
ilk yüzleşmemiz olsun açtığımız yarada
akalım hadi
kanayalım
ölmek mevsimi deyip avunalım.
ama yine de:
alıştırma kendini
hiçbir güzellikte kokumuz kalmayacak
ah dizlerimizde çim izleri.
terime tuz diye ezberledim ki seni
ne kadar dayanabiliriz hem c en n ete
paramparça her şey.
sende ölüyorum gibi yapabiliyordum hadi öpüşelim
alıştırmadan kendimizi
kırıp kapıları dışarı çıkalımyürüyelimyanyanaolalım
ardımızda bıraktığımız kapı sesi:
çaaaat!
korkudan ikiye bölün elim
ışık kırığı gibi bakalım
gözlerimiz kapanana dek bakalım
korkudan ağ la yalım.
hem öğle alıştırma kendini
karanlıktan ve kiraz zamanlarından söz edelim.
alışacak kadar tanıdık değil hiçbir şey
dur
çekme beni
yak.ınlık
i
kimiz
e
de: yeter!
(ela dincer)
Toplam Okunma: 206 | Bugün Okunma: 3
Yorum yapılmamış
Henüz yorum yapılmamış.
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Yorum yapın
