akşamın şarkısı
hüseyinime
kağıttan kayıklar da yaparız
kağıtlara çizdiğimiz gibi kayıkları
l
aşk ile başlayan hayat
sonuna
aşk yazmaya yazgılıymış gibi
ve
bir çocuk
gibi
ancak
kendi sesinden tanır kendini!
II
aynaların yokluğunu hesaba katmadan yaşıyan:
meydir desem
süzülen yüzünden
inanıcaksın
sırlı
parlak bakışın kırılıp dökülücek
üstümde nakarke nipekten gece
biliyorsun: konuştuğumuz gibi
yaşanıcak
her “hece…”
III
anlıyor gibi yapmanın hevesinde
hep bir ağızdan konuşunca aşk
kendi sesini unutan bir kalabalıktan tanıyor
içinin şarkısını […]
