Skip to content
/kuzeyli yosunlara özentidir kalbim.
yalan değil: budur dilediğim tek yemin/
sen. sular çekilsin diye beklerdin eteklerimden.
su yosunları masal anlatmaz sanırdın.
bende adalı bi’gurur
kıyıyı ikiye böleyim isterdim bütün kuşatmalarda
mahcup bir savaşçı dursun birinde.
diğerinde utanmasız yüzün.
nereden gelmişse gelmiş sardunya
ıslak dudağında
kayalıkları oymanın şehvetinden eğilirdi
sen çekip
alamazdın beni giden gemilerimden.
sayrılığa dönüşürdü meşhur yalnızlık.
var’lığın masalından dinlediğimi anımsardım. seni. kıyılarımda.
kıyılarım. ah onlar. kırık taşlarla derisini kanırttığım
yıkık kulelerinden yırtık yok’lar diktiğim. ah onlar!
yalansızlığı yalan-dır bilip çekip gittiğim.
(sonra sen:
saçları yüzlerinde kaybolmuş kadınlar dilerdin
su perilerinden. yosunlar titrerdi. karaya vururdu masal.
yara almış savaşçı masumuydun belli ki
elbette. masumdun!
bir kuşatmadan söz etsen bunca bölünmezdi
ağrısını çöl diye bilmezdi kalbim)
/ama sen yosunları ufalar
dilediğince sürerdin kalbinin üstüne.
yalan değildi: özentiydi sadece. hayat/
biraz üşümüş
çokça yenilmiş vedalara
zamansız bir dilek tutuyor şimdi
sularımda çözülen buz.
hayır sus. dileme kendini benden
sen: kurduğum düzensizliğe itaat edemeyen
nasıl anlatmamı dilersin de
ayrılık benzemez eteklerimde boğulan suların
illa söylediğine.
ama
tenimde tuzla kapatılmış oyuklardan sızıyor rüzgar
yelkenli bir şiir dile önce
kendine
/ela dincer
Posted in b.
0 Responses
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.