ilk ses
/içimde biçimsiz boşluk
güzelsin.
vahşi atlar hırçınlığında/
aşk soluyorum.
aklıma tutunamayan eşitlikçi kaldırımlar
‘kendinden başka’ olamayan bölücü caddeler boyunca.
varlığımı gölgeleyen sokak lambaları
taşlar
atık düş koleksiyoncusu çöp bidonları
gibi
yanarak. ufalanarak. kokarak.
kendini yeniden kuran yaşlı kurtları: yol kenarı ağaçlarının
kemirdim içimdeki biçimsizliği
başka varlıkta kendimi yeniden ‘oydum’
duyuyor musunuz sesi.
/
yalınım.
sıradanım.
günaha adlanırım üstelik.
tuhaf acılar çekerim. aşk solurum bu yüzden.
edepsiz düşler için fırtınalar tekmelerim.
herkes mutlu ise […]
