and
ikiye değil güne böldüm derdimi.
dert olsa bölünmezdi. dedim. yürüdüm.
geçtim bütün ay adlarından
ikindiyi de geçiyordu “kuşlar”
şarkı ezberliyordum.
sevdiğimden mi. haşa.
sadece ona yetiyordu hüznüm.
kuşları görmezden geliyordum bazen
ki zaman dursun istediğimden mi. değil
kanatlarını sevmiyordum.
şarkı ezberliyordum ben.
sesim en çok ona yakıştığından mı
asla:
nefes almak gibi yürüyorum diye inip çıkıp iki karışlık gökte.
utanmadan.
dur. gitme. dedim. kaldın. ne güzel […]
