günebakan
“amaç sensin”, diyorsun,
o zaman nereye koşuyorsun?
sonra “o, sen demektir” diyorsun!
ama sen sakın “ben” deme: “hep sen diye söyle”…(hamuş)
(ay-ın yüzündeki…
giymeye kimsenin cesaret edemeyeceği o fırtınalı hırka.
uzak bir ülkenin göğündeki gecenle sen hep kısa bir imza.
bir karıncanın adımlarında ben uzun upuzun aldanış.)
nesin ey parlak ay, diyorum ki nesin. ne nesnesin kendi varlığı ile yetinen ne […]
