masal
endymion latmos dağında yatarmış…güzel bir delikanlıymış…
okul bahçesinde bunların öykülerini anlattığında bana; kendimi -o anlamsız renk- pembenin en dönüşümsüz halini kuşanmış, masalların başrolünde düşünüyordum..endymion gelip saçlarımdan çiçekler topluyor ve benim gözlerim ebedi körlükten kurtuluyordu…ve gördüğüm dünyadan uzaklaşıp masallara sığınıyordum…ayakkabımın tekini unutuyordum bilerek latmos dağında…rüzgar bekçilerine saat on ikiyi vurduğunda gelip beni almaları için haberler yolluyordum yedi cücelerden […]
